XXXTentacion’s 17 Album Review

X 17

با نقد و بررسی آلبوم 17 از XXXTentacion در خدمتتون هستیم.می تونین نقد مارو در ادامه ی این مطلب بخونین:

Introduction

«اگه افسردگی ندارید، این آلبوم رو گوش نکنید!»

اولین چیزی که راجع به این آلبوم باید گفت، اینه که آلبوم در سبکِ تنتاسیون که هیپ هاپ و ترپه، تنظیم و آهنگسازی نشده. این آلبوم تلفیق چندین سبک هست از جمله؛ آلترنیتیو آر اند بی، ایندی راک و سبکی به نامِ Lo-Fi. اکثرا با آلترنیتیو آر اند بی و همچنین ایندی راک آشنایی دارین ولی درباره ی لو-فای باید اینو گفت که به یک نوع سبکی گفته میشه که ترک ها از حد کیفیت استاندارد خودشون پایین تر هستن؛ یعنی هیچ شباهتی به ترک های یک آلبوم ندارن. سبک لو-فای از 1968 شروع شده و طی زمان زیادی تا به امروز گسترش پیدا کرده. به این نوع از ترک ها، مینیمال هم گفته میشه. باید گفت که تنتاسیون، فارغ از شخصیتِ شخصی و شخصیتِ آرتیستیکی که داره، بخوبی تونسته مینیمالیسم رو توی این آلبوم به نمایش در بیاره.

طبق روشِ بسیاری از آرتیست ها و گروه ها در سبک های مختلف، تنتاسیون هم برای انتقالِ حسّ این آلبوم، از الهام ها و تاثیراتی که از خواننده های موردعلاقه ی قبل از اون گرفته رو داشته. توی این آلبوم امکان داره شما سبک خوانندگیِ تنتاسیون رو به کرت کوبینِ افسانه ای (خواننده گروه راک نیروانا)، گروهِ تاریخیِ پینک فلوید و دیوید بوئیِ فراموش نشدنی شبیه ببینید. اگه به ملودی های خونده شده توسط تنتاسیون توجه بشه، به وضوح میشه تشابه های زیادی رو بینِ نوع خوندنش با این افراد رو شنید ولی موضوعی که بحثِ موردنظرِ ماست، اینه که نمیشه اینکار رو “تقلید” نامید.

تنتاسیون با استفاده از سبکِ بزرگان موسیقی، یک چیز جدید خلق کرده که هیچ شباهتی به کارهای اون بزرگان نداره. این، خواسته یا ناخواسته برای یک آرتیستِ 19 ساله قابل تحسینه. این، چیزیه که ما بهش میگیم هنر. کارِ رایجی هم هست در دنیای موسیقی؛ همونطور که شما به وضوح میتونین بهترین های هر سبکی رو بشناسین و بشنوین که از سبک یا مدلهای قبل تر از خودشون الهام گرفتن؛ به عنوان مثال، وینس استپل از کندریک، کندریک از توپاک، توپاک از کول جِی و و و…

همونطور که گفتیم، هر ترک از این آلبوم، یک مینیمال هستش که در کنار هم، یک سِیر داستانی رو شکل میدن. بریم سراغ توضیحاتِ خودِ اکس تا ببینیم درونمایه ی آلبوم چیه.

The Explanation

«هفده…»

مجموعه ای از کابوس ها، تفکرات و موقعیت هایی واقعی که زندگیشون کردم. 17، عددیه که سمت راستِ سرم خالکوبی شده؛ شماره شخصی و مورد علاقه ام. بزودی در مصاحبه هام راجبش صحبت میکنم. با گوش دادن به این آلبوم، شما عملا _و نمیتونم بیشتر این روش تاکید کنم که_ عملا وارد ذهن من میشین. اگه نمیتونین با حسّ من ارتباط برقرار کنین و حرفامو کامل بشنوین، گوش ندین. من برای پولی که برای شنیدن حرفام هزینه میکنین، ارزشی قائل نیستم؛ در عوض، برای پذیرفتنتون (برای شنیدن آلبوم) و همچنین احترام، اعتماد و وفاداریتون نسبت به من، ارزش قائل میشم. اینجا (در این آلبوم) درد ها و تفکرات من به کلمات تبدیل شدن. من تمامِ خودم رو این توو گذاشتم، به این امید که بتونه بهتون کمک کنه، دردی رو دوا کنه یا حداقل افسردگیِ شما رو بی حس کنه. دوستتون دارم. ممنونم از اینکه گوش میدین. لذت ببرین.

Jocelyn Flores

«میدونم که یجایی همین دوروبرایی…

من تو ذهنم گیر کردم دختر.

نمیخوام وانمود کنم که ما یه چیزی هستیم؛ ما هیچی نیستیم.

نمیتونم دست از فکر کردن به اون بردارم.»

صداهای نا مفهوم و بم شده با پیچ های عوض شده؛ این ترک، فلسفه و دلیل کل آلبوم 17 هستش. جاسلین فلورس، دختری بود که تنتاسیون یک عشق افلاطونی بهش داشته. از اون عشقها که اونقدر دوستش داری که نمیتونی بهش دست بزنی.

Picture this, in bed, get a phone call
تصور کن، توی تخت خوابیدی و تماس میگیری

Girl that you fucked with, killed herself
(از پشت تلفن میشنوی) دختری که باهاش دمخور بودی، خودشو کشته

That was this summer and nobody helped
همین تابستون اتفاق افتاد و هیشکی بهم کمک نکرد

And ever since then, man, I hate myself
و از اونموقع تا الان پسر، من از خودم متنفرم

دلیل تمامی درد ها و رنج و آشفتگی های ذهنی، پریشونی ها، نگرانی ها و دپرشنِ تنتاسیون در همین لاین ها خلاصه میشه. جاسلین بهترین دوستِ اکس بوده که در مِی 2017 خودکشی کرده و این اتفاق، خیلی روی اکس تاثیر گذاشته. جاسلین، کسی بوده که تنتاسیون به شکل افلاطونی و دیوانه وار دوسش داشته و خودکشی میکنه. چیزی که به نظرم این ترک و سرد تر و دپرس تر میکنه، بغض و گرفتگیِ صدای تنتاسیون در کل ترک هست. تنتاسیون همونطور که در بخش ابتدایی گفته شد، سعی داره این افسردگی درک بشه و جلوش گرفته شه و کمکی باشه برای افرادی مثل خودش. از نظر تنتاسیون، بهترین کمک برای درمان افسردگی، توضیحِ افسردگی هستش. تنتاسیون هنوز توی شوک هست. هنوز شاید باورش نشده که جاسلین مرده و دیگه نیست که به صداش گوش بده. اون میدونه که روحش یجایی همین دوروبراست.

Post-traumatic stress got me fucked up
استرس بعد از سوانح نابودم کرده

Been fucked up since, the couple months they had a nigga locked up
از همون موقع داغونم. توی این چند ماه، آدمای اطرافم یه کاکاسیا میدیدن که خودش رو حبس کرده

استرس بعد از سوانح یه نوع حالت از سلامت روانیه که همونطور که از اسمش پیداست، همراه با فلش بک ها و یادآوریِ اتفاقات هستش که بیشتر در قالب کابوس و اضطراب شدید، نمود پیدا میکنه. کاور آلبوم هم بی ربط به این مطلب نیست. جملاتِ پراکنده و ناامیدانه، تصویری از بی خوابی ها و آشفتگی های ذهنی و غیر قابل کنترلِ تنتاسیون هستش.

«من درد رو حس میکنم تا بتونم دووم بیارم

اما مثل قبل نیستم. خیلی بی حس شدم.»

Depression & Obsession

«افسردگی و وسواس فکری، با هم جور در نمیان.

من مسموم شدم و بنظر میرسه بدنم حس خوبی نداره.

من اون دختر رو مثل یه سَم، خوردم و حالا معده ام به هم ریخته.»

گیتارِ این ترک با خودِ اکس هستش. بنظر میرسه که تنتاسیون توی این ترک، بدونِ دور شدن از طرح مسئله ای که توی ترکِ جاسلین کرد، داره یه موضوعِ دیگه رو باز میکنه تا به ما بفهمونه که مشکلاتش یکی دو تا نیستن. اون در این ترک از رابطه با دختری میگه که اونو به سَم شبیهش میکنه (در ایهام با س*کس داشتن باهاش) این رابطه تلختر و بی انگیزه تر از اون چیزی بوده که فکرشم میشه کرد. برعکسِ رابطه ای که تنتاسیون با جاسلین داشته، رابطه با این دختر، فقط و فقط جنبه ی جنسی داشته اما تاثیر مخربی که روش گذاشته، کمتر از خودکشیِ جاسلین نبوده.

Make out hill, where we met
روی اون تپه ها، جاییکه با هم ملاقات کردیم

We let our lips do all the talkin’ and I’m hooked and…
ما اجازه دادیم بوسیدن لبهامون، جای ما حرف بزنن و من (با یادآوریِ اون شب) خفه میشم و…

عبارت MAKE OUT HILL که در این لاین ها وجود داره، جدا از این که نام کاربریِ تنتاسیون در شبکه های مجازی هست، به جایی که با اون دختر آشنا شده هم اشاره داره. در ضمن، این عبارت به جایی به دور از اجتماع و معمولا روی تپه های هالیوود گفته میشه که دختر و پسر های نوجوان، برای بوسیدن و س*کس کردن به اونجا میرن. البته هالیوود، منطقه ای در فلوریداست در نزدیکیِ محل تولد تنتاسیون، که با اون شهرِ معروف که صنعت سینمای آمریکا در اون محل واقع شده تفاوت داره. تنتاسیون این رابطه رو هم منشا تمام دردهاش و پوچ شدنش میدونه. به این دلیل که اکس، در اون زمان خونه ای برای سکونت نداشته، بیشتر در مُتل ها زندگی می کرده.

«مُتل های هالیوود…

لعنت! فکر کنم که درباره ی تو دچار وسواس فکری شدم.»

Everybody Dies In Their Nightmares

«رفیق، واقعا میخوام توی نیمه شب بمیرم…»

شاید در ابتدا با گوش دادن به این ترک بگین چرا همش جمله ی بالا رو تکرار میکنه؟ چرا اینقدر لحنش تکراریه؟ و بی تفاوت ازش گذشته باشین. بی تردید، این ترک حالات روحیِ تنتاسیون رو که در بدترین شکل قرار دارن، به بهترین شکل به نمایش در آورده. اون وسواس فکری که در ترک قبل بهش اشاره شد، یعنی همین که مدام یک فکر رو توی ذهنت مرور کنی و تکرارش کنی و این تکرار ادامه داشته باشه. تنتاسیون توی ذهن و تفکرات منفیش گیر کرده و به جایی رسیده که دیگه فقط میخواد این زندگی رو تموم کنه. درد ناشی از خودکشیِ جاسلین و رابطه ی نافرجامش با یکی دیگه، این ایده رو بهش داده. این حالت، گاهی برای خودمون هم پیش میاد که وقتی به چیزی فکر می کنیم، مدام اون رو تکرار می کنیم و مدام میگیمش تا جایی که راه حل یادمون میره و اون خوددرگیری ها توی ذهنمون میمونه.

Tired of feeling like I’m trapped in my damn mind
خسته شدم از حسّ اینکه انگار توی ذهن لعنتیم گیر کردم

Tired of feeling like I’m wrapped in a damn life
خسته شدم از حسّ اینکه انگار توی یه زندگیِ لعنتی پنهون شدم

Tired of feeling like my life is a damn game
خسته شدم از حسّ اینکه زندگیم یه بازیِ مزخرفه

Nigga really wanna die in the night time
رفیق، واقعا میخوام که یه شب بمیرم

این فکر مردن اونم در شب، به جز کابوس ها و استرس های ناشی از بی خوابی، اونقدر توی ذهنش تکرار میشه که بالاخره اون رو به فکرِ عملی کردنِ خودکشیش میندازه. انگار که بخواد خودش رو مقصرِ اتفاقاتی که برای اطرافیان و عزیزانش افتاده، بدونه؛ یجور حسّ انتقام از خودش. که مارو به ترک بعدی متصل میکنه و به ما میفهمونه که ابعاد این حسّ انتقام، بزرگتر از اینحرفاست…

Revenge

«فکر میکنم بالاخره یه راه پیدا کردم برای بخشیدنِ خودم،

بخاطر اشتباهاتی که در گذشته انجام دادم.

فکر کنم قدم اول، همینه…»

گیتارِ این ترک رو هم خودِ اکس نواخته. این ترک، موضوعات زیادی رو در بر گرفته و بعضی از لاین ها به جاسلین برمیگرده، بعضی به دوست دخترِ قبلیش، بعضی به خودش و بعضی به تمام آدم های دنیا.

ترجمه ی کلیِ ورس:

I’ve dug two graves for us, my dear
من دو تا قبر برای خودمون کندم عزیزم
(طبق گفته ی کنفوسیوس؛ قبل از اینکه به انتقام فکر کنی، دو تا قبر بکَن)

Can’t pretend that I was perfect, leaving you in fear
نمیتونم وانمود کنم که آدم کاملی بودم؛ وقتی توی ترس، تنهات گذاشتم
(اشاره به دستگیر شدنش در جولای 2016)

Oh man, what a world, the things I hear
اوه پسر، چه دنیایی داریم، چه حرفایی میشنوم

If I could act on my revenge, then oh, would I?
اگه من بتونم حالت انتقام طلبانه به خودم بگیرم، آیا واقعا اینکار لازمه؟ (نمودِ حس تردید)

Some kill, some steal, some break your heart
بعضی ها میکُشن، بعضی ها میدزدن، بعضی ها قلبتو میکشنن

And you thought that I would let it go and let you walk
و تو فکر کردی که من ولت میکنم و میذارم راس راس راه بری
(اشاره به خیانتِ دوس دختر سابقش، وقتی که اون توی زندان بود)

Broken hearts, break bones, so break up fast
قلب های شکسته، استخون های شکسته (تعریفی از این دنیا) پس سریع خودتو ازش جدا کن

And I don’t wanna let it go, so in my grave I’ll rot
اما من نمیخوام بیخیالش بشم. پس توی قبرم میپوسم (نمودِ حسّ اطمینان به انتقام گرفتن از همه چیز)

توی این ترک، شدت افسردگیِ تنتاسیون، به خوددرگیری منجر میشه. اون از عالم و آدم دلخوره و آدم هایی که توی زندگیش بودن، همیشه درد رو بهش تقدیم کردن. به همین دلیله که توی ترکِ قبلی میگفت:

«همیشه وقتی عشق رو حس میکنم، درد هم حس میشه.
به همین دلیله که تصمیم گرفتم بطرز احمقانه ای، بی حس بشم»

تنتاسیون بعد از تلاش برای خودکشی، حس انتقام از خودش و تموم دنیا رو در سر داره. دلیلش هم اینه که جاسلین برای خودکشی توی اتاق تنتاسیون رفت. در واقع میشه گفت رفت که جلوی تنتاسیون خودکشی کنه، چون فقط اون بود که درکش می کرد…

اگر دقت کنید؛ تم و ملودی ترک با شعری که نوشته شده تناقض داره. گیتار نواخته میشه و کار خیلی نرم و آروم پیش میره و همچنین تنتاسیون هم آروم میخونه که بی حس بودنش برای شنونده تداعی میشه اما شعر، خشن هستش. این تناقض رو میشه نمودی از خوددرگیری فکریِ تنتاسیون تلقی کرد.. تنتاسیون تصمیمش رو میگیره که از دنیا انتقام بگیره اما کلافگیِ بیش از حد، باعث میشه که اون بخواد به هر کسی که صداش رو میشنوه، درخواست کمک کنه.

می رسیم به ترکِ Save Me…

Save Me

«من کیو دارم توی این دنیا؟

توی جهنم بهم کمک کن دوست من…

اشکی نخواهم ریخت.

بذار درد کشیدنم رو دوباره ببینن.»

تنتاسیون در این ترک، عاجزانه از هرکسی که در دسترس هست، اینو میخواد که بهش کمک کنن. از هرکسی که صداشو میشنوه؛ حالا چه از خدا یا از یه دوست واقعی. دوستی، یکی از تم های فرعیِ آلبوم هم هست. ازشون میخواد که نجاتش بدن از این وضعیت؛ از این بلاتکلیفی و آشفتگیِ درونی. خوددرگیری هاش به خاطر تنهایی هایی هستش که توی این مدت متحمل شده. فکر به خودکشی هم از همین تنهایی نشات میگیره و اون، خودش اینو میدونه. به همین دلیل، به هر کسی که صداش رو میشنوه فریاد میزنه که کمکش کنه.

Hello, from the dark side in
سلام عرض میکنم از طرفِ تاریکِ خودم

Does anybody here wanna be my friend?
آیا اینجا کسی میخواد دوستم باشه؟

Want it all to end, Tell me when the fuck is it all gon’ end?
میخوام همه چی تموم بشه. بهم بگو کِی این لعنتی تموم میشه؟

Voices in my head telling me I’m gonna end up dead
صداهای توی ذهنم بهم میگن که آخرش قراره یه گوشه بمیرم

تنتاسیون به شدت، رفرنسِ ملموسی به ترکِ تاریخیِ Comfortably Numb از گروه افسانه ایِ پینک فلوید میزنه اونجا که همون اول راجر واترز با لحن خاطره انگیزش میگه: «سلام، آیا کسی اینجاست؟» اسم آلبومی از پینک فلوید هم The Dark Side of The Moon هستش که اکس از این تایتل هم در لاین اول استفاده کرده. تم کار هم ایندی راک هستش و این تشابه رو بیش از پیش ملموس کرده. در ضمن روی پلکِ سمت راستِ اکس، کلمه ی Numb خالکوبی شده.

این ترک اشاره هایی به نبودن دوستاش توی شرایط وحشتناکی که درونش گرفتاره، اشاره داره. گِله هایی از این بابت که چرا هیچکی باهاش نبود و نیست و دردشو گوش نداد و همه فاصله گرفتن.

«پس نجاتم بده، قبل از اینکه سقوط کنم…

تجاتم بده، نمیخوام تنها باشم.»

تنتاسیون از بس این جاده رو تنهایی طی کرده که خوددرگیری هاش باعث شدن که دیگه از درون، بمیره… همین مارو به ترک بعدی می رسونه؛ Dead Inside؛ که خودش یک اینترلود هستش برای ترکِ بعدی.

Dead Inside (Interlude)

«از درون، مُردم…

کلی وقت رو توی ذهنِ خودم گذروندم؛

با این فرض که عشق، مدتهاست که مُرده…

فقط ازت میخوام بیام بیرون.»

تنها ترکی که بطور خالص از سبک Lo-Fi درونش استفاده شده. تنتاسیون طبق کانسپتی که توی ترکِ چهارمِ آلبوم نمایش داد، معتقده که عشق، مساوی هستش با درد؛ حالا با اینکه اینو میدونه و میدونه که هنوز هم یه عشقِ کوچیکی درونش هست اما دیگه نمیخواد توی ذهنش خودشو حبس کنه. میخواد که بیاد بیرون اما قبلش چند بار یه چیز رو مرور میکنه طبق عادت و خوددرگیری هاش… دلیلِ اینکه چرا از درون مُرده…

Where was I
من کجا بودم؟

When he was feeling on you with his hands at night?
وقتی که اون مَرد، داشت پوستِ بدنت رو لمس می کرد با دستش، توی شب

Seen the vivid pictures in my head at night
تصاویرِ واضحی رو توی سرم شب ها می بینم

It left me in tears
اون تصاویر، منو با اشک ها، تنها میذارن

توی این لاین ها، اکس داره داستان خودش و دوست دخترِ سابقش رو ترک به ترک کامل میکنه. جولای 2016، وقتی که تنتاسیون به جرم ورود به مِلک با سلاح سرد یا به عبارتی دزدیِ مسلحانه دستگیر شد، اون دوست دخترش رو تنها گذاشت و به زندان رفت. توی زندان بود که خبرِ خیانتِ دوست دخترش با یکی از دوستانِ اکس به گوشش رسید.

با این پیش زمینه، میریم سراغِ ترکِ Fuck Love…

Fuck Love (Feat. Trippie Redd)

«خواهش میکنم عشقت رو دور نریز…»

تنها ترکی که از سبکِ ترپ درونش استفاده شده و تنها خواننده ی مهمانِ آلبوم در اون حضور داره. همراهیِ تریپی رِد در این ترک، در نوع خودش بی نظیره؛ به این دلیل که از نظر مفهومی، نقش مهمی در آلبوم داره. چیزی که این ترک رو مخصوص کرده شعریه که این خواننده ی مهمان نوشته، هرچند ساده. لاین های خونده شده توسط تریپی رِد، حرفای واقعی و از ته دلِ تنتاسیون به دوست دخترِ سابقش هست؛ حرفایی که تنتاسیون هیچوقت نمیگه و به زبون نمیاره. چیزایی که تنتاسیون اگه اونارو به زبون بیاره از این آشفته تر میشه. تنتاسیون در طی مدت این آلبوم تلخه و هیچوقت نشونی از عاشقی یا بیان حسش به هیچکدوم از این دخترایی که بهشون اشاره شده، نشون نداده؛ تریپی رِد اینکارو براش انجام میده. انگار که بجای ذهنِ اکس بخونه. تریپی رِد از مبهم بودنِ حس تنتاسیون پرده برداری کرده؛ حرفهایی که باید وقتیکه توی زندان بود به دوست دخترش میزد.

I’m nauseous, I’m dyin’
حالت تهوع دارم، دارم میمیرم

(She ripped my heart right out)
(اون قلبمو درست از جاش در آورد)

Can’t find her, someone to—
نمیتونم پیداش کنم، کسی رو که…

(My eyes are all cried out)
(چشمام اشکاشو ریخته)

میبینید که ناتموم گذاشتنِ جمله ها و لکنتِ هنریِ تنتاسیون شروع شده! در ضمن هر لاین رو با یک تیون و افکت روی صداش میخونه که دوگانگی های افکار و شخصیتش رو نمایش بده. این، مقدمه ای هستش برای ترک بعدی که در اون، خیلی هنرمندانه خط داستانیِ آلبوم رو پیش میبره. داریم به آخرای داستانش نزدیک میشیم.

«خودم رو گم کردم اما آشوب ها هنوز هست؛

تیراندازی های داخل سرم…»

Carry On

«گیر کردم توی یک کانسپت…»

ترکی که عملا راجب به جِنُوا آیالا، دوست دختر سابق تنتاسیون هست و از این راه داره بهش اشاره می کنه و حرف میزنه. خود درگیری ها همچنان ادامه داره. در این ترک دو صدا از تنتاسیون شنیده میشه، یکی صدای زیر و یکی دیگه صدای بم و معمولی. نقطه ی مشترک ترک های Jocelyn Flores و ترک چهارمِ آلبوم و این ترک، توی اینه که از سمپل های یک آرتیست به اسم Shiloh Dynasty استفاده شده؛ انگار که صدا ها از طرف جاسلین بیان میشن. مثل همین ترک که Dynasty اولش میگه:

«چطوری اومدی اینجا؟

من مست و گیج ام.

سعی کردم باهات صبور باشم

اما وقتی بالای بالا بودی، میدیدی که چطور سقوط می کردی…»

تقریبا لاین هایی که توسط Shiloh Dynasty گفته شده، از طرف هر دو نفر یعنی هم تنتاسیون و هم جاسلین هست، یعنی تقریبا درد مشترکی که تلویحا حسِ مردن رو به شنونده القا میکنه. همونطور که گفتیم، روح جاسلین همیشه همراه تنتاسیون هست و این موضوع، مفهوم رو برای ما کمی روشن میکنه؛ یجورایی در هم آمیختگیِ زیادی بین اکس، جاسلین و آیالا دیده میشه توی این ترک.

Bitch, I’m hoping you fucking rest in peace

این لاین رو داره به آیالا میگه و منظورش از اینکه داره میگه Rest in Peace، اینه که امیدواره توی ذهنش آروم بگیره و دیگه فکرهای آیالا سراغش نیاد. خیانتِ آیالا ضربه ی بدی به کل زندگیِ تنتاسیون زده که اون امیدواره دیگه بهش فکر نکنه. و در لاین های بعدی و با همون حالتِ صدای زیر و بم ادامه میده و خوددرگیری هاش رو دوباره به نمایش میذاره.

Cold shoulder, heart broken, misspoken
شونه های سرد (بی اعتنایی)، قلبی شکسته، سکوت و صحبت نکردن (اینا تبدیل به عادتهام شد)

I’m cut open, her fingers in all my stab wounds
من زخمم رو باز کردم و اون (آیالا) مدام زخمم رو دستکاری می کرد تا تیر بکشه

And if she could, she’d proably dance on my grave inside my head
اون اگه میتونست، حتما بالای قبری که توی ذهنم برای خودم کَنده بودم، می رقصید

I see you face, I fucking hate that I love you still
چهره ات میاد جلوی چشمم. متنفرم از اینکه هنوزم دوستت دارم

این، حس بلاتکلیفیه که اکس داره. آیالا با اینکه خیلی بهش ضربه زد و بهش خیانت کرد اما اون هنوزم دوستش داره. لاین آخری که ترجمه کردم، میتونه مخاطبِ ضمیرِ “تو” ، جاسلین هم باشه که اگه اینطور باشه، منظورش اینه که آیالا اونقدر براش منفور شده که تصمیم گرفته به دختری که دیگه کنارش نیست، عشق بورزه؛ که خب این دردِ بزرگتر و بدتریه. بنابراین کروس کار رو به خودش ختم میکنه. یجورایی داره بعد از اینهمه خوددرگیری، به خودش یادآوری میکنه که باید با همه چیز کنار بیاد.

Carry on, like flights, I just carry on
ادامه میدم، مثل پرواز های هواپیمایی، من فقط ادامه میدم

With this pain inside of my chest
با این دردِ توی سینه ام

Got no choice but to carry on, uh
هیچ چاره ای جز ادامه دادن ندارم

ووردپلیِ تنتاسیون زیرکانه اس. دو کلمه ی Carry-on و Flight اشاره به کیفی داره که فرودگاه به شما اجازه میده همراه خودتون داخل هواپیما ببرین. کیف دستیِ تنتاسیون برای ورود به هواپیمایی که اسمش “ادامه دادن به زندگی” ، خاطرات بد و خوبش هستن که اون با خودش حمل میکنه! اون به هر حال باید ادامه بده و این، به این معنیه که نمی تونه خودکشی کنه. دلیلِ ناتوانیِ اکس در خودکشی رو میتونیم در ترکِ بعدی یعنی اورلاندو بفهمیم؛ نامی که شهرِ محل تولدشه…

ترک اورلاندو، یکی از بهترین های این آلبوم هستش؛ کرختیِ هر چه بیشتر، نهایتِ ناامیدی حتی با اینکه میدونه که چاره ای جز ادامه دادن نداره و بیان عشق خالص به هر کسی که توی زندگیش بوده و میاد…

توی قدم های آخرِ مسیرِ تنتاسیون در این شاهکار مینیمال هستیم.

Orlando

«اورلاندو…»

ترک دهم، ترک یکی مونده به آخر آلبومه ولی با این حال میشه این برداشت رو کرد که کل داستان و درد های تنتاسیون از اینجا شروع شده. اورلاندو اسم یکی از شهر های ایالت فلوریداست که تنتاسیون در اون به دنیا اومدده. یکبار مرور کنیم داستان های اکس رو…

تنتاسیون در شهر اورلاندو به جرم دزدی و حمل سلاح دستگیر شد و در همون زمانی که تو زندان بوده، دوست دختر اون موقعش (آیالا) بهش خیانت کرده. این ترک بعد از ترکی هستش (Carry on) که در اون تنتاسیون به خودش امید میده. حرف اصلی آلبوم در این ترک هست یعنی اگه بخوایم اولویت بندی کنیم و طبق داستان پیش بریم، باید با این ترک شروع کنیم. توی ترک یه ریتم آشنا و پیانوی تکراری نواخته شده که بی ربط به حالت روحیِ اون لحظه ی تنتاسیون در زندان نیست.

هرچی بیشتر به متنِ ترک نگاه بشه، متوجه میشین که تنتاسیون دیگه امیدی به زنده موندن و بیان کردن این درد ها نداره، فقط میخواد که بره. به عبارتی داره امید دادن به خودش در ترک قبل رو بی اهمیت و بیهوده جلوه میده. البته از آدمی که به آخر خط رسیده، چنین تغییر عقیده های ناگهانی و کاملا متفاوتی بعید نیست. واقعا تحمل این آلبوم سخته! اون داره بخاطر دردِ درونی، به خود پیچیدن رو بیان میکنه، هر چند میگه که هیچ کلمه ای نمیتونه به درستی و بصورت کامل نشون بده که چقدر این درد، شدیده. تنتاسیون به گذشتش نگاه میکنه و میبینه هیچ چیزی با ارزش نبوده واسش، همه چیز حتی این درد هم براش بی ارزش شده که میتونه دلیلش این باشه که این اونو کاملا بی حس کرده.

با ترجمه ی قسمتی از ترک کمک میکنیم که خودتون برداشتِ پایانی رو داشته باشین چون خودِ ترک به شکل واضح وگویا نوشته و اجرا شده. چیزی که نامفهومه، اوتروی آلبوم هستش که ربطی به خط داستانیِ آلبوم نداره. فقط یجورایی تعیین کننده اس و بیشتر روی دلیلِ به وجود اومدنِ این افکار و این آلبوم، تمرکز شده.

The pain in my heart just won’t end
دردِ توی قلبم، انگار که تمومی نداره (حتی خودشم از این یکنواختی و بیانِ درد هاش خسته شده)

The words that I find just don’t seem to compare
کلماتی که پیدا می کنم، به نظر نمیاد که بتونن درست و کامل این حس رو بیان کنن

Awaiting my death in the end
و در آخر منتظر مرگمم

Alone, I must seek out the end to begin
تنها، باید به دنبالِ یک پایان برای دوباره شروع کردن باشم

So nobody wants death
هیچکس مرگ رو نمی خواد

‘Cause nobody wants life to end
چون هیچکی نمی خواد که زندگیش تموم شه (این دلیلیه که باعث شده تنتاسیون از خودکشی دست برداره)

I’m the only one stressed
و فقط منم که اضطراب دارم

I’m the only one tired of having fake friends
من تنها کسیم که از داشتن دوستای قلابی خستم (پایانِ یکی از تم های فرعیِ آلبوم)

Put the noose on my neck
این طناب و دور گردنم بنداز

And the hole in my back, again
و این سوراخی که توی پشتمه رو دوباره باز کن
(اشاره به همون زخم هایی که رفقا و آدمایی که دوسشون داشته، ایجاد کردن)

I’ve been waiting on death with a smile on my face
من منتظر مرگم با یه لبخند روی صورتم

This is the end
این پایانه

 

«اشک های هدر رفته…

هدر رفتن سالها و ماه ها…

دیگه نمیتونم عاشق کسی باشم.»

Ayala (Outro)

«اون بهم یک عشقِ مصنوعی نشون داد که نمی تونم فراموش کنم.

چقدر درد داشت که از پشیمونی هام یک لیست بلند درست شد.»

شاید فکر کنید همین دو تا لاینِ کوتاه، ارزشِ بیان کردن نداشت و اورلاندو میتونست ترک پایانیِ آلبوم باشه. شاید به این هم شک کنید که تنتاسیون داره ادا در میاره! و دلیلتون برای این حرف هم این باشه که داره یک اتفاق کوچیک رو بسط میده و حجم زیادی از آلبومِ کوتاه و مینیمال گونه ی خودش رو روی این کانسپت بنا کرده اما چیزی که توی این نقد بهش اشاره نشد، این موضوعه؛

یه لحظه خودم رو بذارم جای اکس. دختری رو دوستش دارم که آیالاست. دوستیمون بر پایه ی رابطه جنسی بنا شده اما من نسبت به اتفاقاتِ تلخی که توی زندگی برام افتاده، نیاز دارم که محبت هم ببینم ازش. یه اشتباه، باعث میشه من و آیالا، به ناچار از هم جدا بشیم و من بیفتم زندان. توی زندان خبر میرسه که دختره با دوستم ریختن رو هم. وقتی میام بیرون، مدام بهش فکر میکنم. دخترِ دیگه ای به اسم جاسلین میاد تو زندگیم تا کمی دردِ نبودِ اون دختر برام کمرنگ تر بشه. باهاش مرزهایی رو انتخاب میکنم تا سرنوشتم باهاش مثل سرنوشتم با آیالا نشه چون تمام تصوراتم از عشق رو به هم ریخته. در نهایت، اون هم خودشو جلوی چشمام میکُشه چون از من افسردگیش شدید تره. تنهای تنها، یهو به خودم میام و میبینم یک مصیبتِ دیگه برام درست شده؛ همون دختری که دوسش داشتم، برگشته و از من به خاطر تجاوز شکایت کرده. و من دوباره میرم زندان!! با کوله باری از فکر و خیال توی ذهنم.

عشق مصنوعی یعنی همین که یک نفر، توی زندگیِ یکی دیگه باعث آزار و اذیت میشه. این موضوع، چیزی نیست که خیلی راحت ازش گذشت. برای سنگدل ترین آدم هم حس همزادپنداریِ هرچند ضعیفی به وجود میاد. به هر حال، سخن آخر؛ اگه افسرده نیستید این آلبوم رو به هیچ وجه گوش نکنید!

پایان | مهرماه 96 | سپتامبر17

نویسندگان و مترجمان

Hydra KD

NoBoDy

It\\'s only fair to share...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on TumblrPrint this pageEmail this to someone

10 Responses to XXXTentacion’s 17 Album Review

  1. امیر says:

    سلام عالی بود لطفا اگه میشه راجع به آلبوم جدیدش هم بنویسین .ممنون

  2. erfan daar says:

    فوق العاده ممنون .. نهایت تشکر:)

  3. Neg says:

    Cheghad awli bud mrC ,pesar to ch khubiii 🙂

  4. Negar says:

    Kheili awli bud mrc,to chghd khubi psrrrr

  5. alireza says:

    اقا دمتون گرم واقعا کارتون درسته خیلی خیلی ممنون از سایت معرکتون♥♥♥

  6. Narsis says:

    So nice

  7. Clods says:

    این متن واقعا بی نظیره
    تنتاسیون عالیه و شما خیلی خوب توصیفش کردین
    دمتون گرم
    خسته نباشین

  8. damoon says:

    دادا دمت گرم خیلی خوب بود. اصن وقتی اینارو شنیدم دیدم نسبت بش عوض شد.

  9. mhyr says:

    واقا خوبه مرد دمتون گرم

  10. Mehrshad says:

    بسیار زیبا ممنون ازت 🙏🏼🙏🏼

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *