Kanye West – ye Review Album

IMG_20180729_204149

نقد و بررسی کامل آلبوم ye از Kanye West در ادامه مطلب

I Thought About Killing You

ترک اول آلبوم با حرف های کانیِی شروع میشه که در آخرین روز حضور در استودیو در جکسون هولِ وایومینگ و موقعی که پروژه قرار بوده با میکس و مستر، نهایی بشه، ضبط شده. کانیِی در مورد قدرتِ ذهنی، عشق و اجازه ندادن به اونایی که میخوان اون کنترلش رو از دست بده، حرف میزنه. افکار تاریکِ یِی درباره ی مشکلاتش و فکر به خودکشی، در قالب کلمه هایی پر احساس و پر قدرت چیده شده. در طی صحبت هاش، یِی پیچِ صداش رو عوض میکنه و بهش افکت میده تا اون ماهیت و شخصیتِ بایپولارش رو به ما نشون بده. اون در واقع داره با خودش حرف میزنه.
اون حتی درباره ی اعتیاد به مورفین و اثرات بسیار مخربش که شامل افسردگی و اختلال تنفسی میشه هم حرف میزنه. توی ترکِ بعدی درباره ی این اختلالات رپ میکنه اما توی همین ترک، از دقیقه ی 3:10 میشنویم که اتمسفرِ کار شدید تر میشه و سمپلی از یکی از موزیک های آرتیستِ ناشناخته ای به نام Kareem Lotfy رو میشنوید. این موزیک در سبک اَمبیِنت هستش و بکگراندِ کل موزیکِ کانیِی رو گرفته.
اولین حرفی که میزنه اینه: «زیباترین افکار همیشه در کنار زشت ترین ها و تاریک ترین ها قرار دارن»
این جمله و عبارتِ Premeditated Murder به معنیِ “قتل عمد” چند بار تکرار میشن. بعد، کانیِی از افکار تاریکش حرف میزنه و بعد، به خودشیفتگیِ خودش میرسه:
«من خودمو بیشتر از تو دوس دارم. پس امروز جداً به کشتن تو فکر کردم… باید به اندازه ی کافی اهمیت بدی تا کسی رو که دوس داری بکشی… ببین، اگه من میخواستم یه آلبوم درباره ی همه بسازم، احتمالا همینو میگفتم.. همین که من از دوس داشتنِ خودم رنج می برم… چون بنظر میرسه این تمِ اصلیِ آلبومم باشه ولی اصل قضیه چیز دیگه اس… من خودمو خیلی بیشتر از تو دوس دارم… و من دارم به خودکشی فکر میکنم… پس بهتره باور کنی که من دارم به کشتن تو فکر میکنم… قتل عمد…»
این موزیک ممکنه به جِی زی هم مربوط بشه. همونطور که میدونید، جِی زی آلبوم اخیرش رو با تایتلِ Kill Jay-Z شروع کرد و کانیِی حالا داره توی اولین ترکِ آلبومش از مرگ و خودکشی حرف میزنه. توی ورس اش هم در ادامه میخونید که چه ریفرنسی به جِی زی میزنه.
توی صحبت هاش هم یه حرف جالبی هم میزنه که بنظرم خیلی آموزنده اس:
مردم میگن فلان چیز رو نگو. بلند به زبون نیارش. من بهت میگم یه بار بلند اونو بگو تا ببینی چه حسی داره.

بعد از صحبت هاش از اوایل دقیقه ی دوم، ورس شروع میشه. کانیِی اول از خانواده اش و اونایی که دوستشون داره رپ میکنه و میگه که به اونا و به تمام دنیا حتی مسلمون ها خبر داده که قراره یه کار احمقانه بکنه. میگه که قراره بدرخشه ولی دیگه خورشید رو نمیبینه؛ توی رنج و اذیته ولی قراره که بی حس بشه. داره به وضوح از مردن حرف میزنه.

توی چهار لاینِ بعد، یِی میگه که وقتشه درامز رو بچینه و یه موزیک جدید بسازه تا باهاش وصیت کنه. یه ووردپلی با کلمه ی Coke هم میکنه:

I need coke with no rum
I taste coke on her tongue

Rum and Coke یه کوکتل قوی و معروف هستش؛ درحالیکه مصرف کننده های کوکایین، کوک رو توی آدامسشون میذارن تا دهن و زبون بی حس بشه. این لاین اشاره به تصویری که رسانه ها از کانیِی ساختن داره؛ همه معتقدن که یِی مواد میزنه و واسه ی همینه که نظرات و حرف ها و حتی موزیک هاش اینقدر متفاوت و بعضی جاها متناقض هستش. یِی اما داره میگه که هشیاره و تحت تاثیر هیچ موادی نیست و با یه عقل سلیم داره به خودکشی فکر میکنه.

I don’t joke with no one
They’ll say he died so young

جوون مرگ شدنِ آرتیست ها از اونها یه طور بالقوه یه افسانه میسازه؛ مهم نیست این آرتیست توپاک باشه یا لیل پیپ. کانیِی داره به باور غلط مردم احمق فکر میکنه که از هر چیزی ممکنه یه افسانه بسازن. در ضمن، وقتی خبر مرگ به یه آدم داده میشه، زبان بدنِ اون آدم به طور ناخودآگاه، باعث میشه که زبونش رو گاز بگیره و اون رو توی دهنش نگه داره؛ با این دو تا لاین، دقیقا یه ریفرنسِ غیرمستقیم به دو لاین بالاتر زده.

یِی در ادامه به اشتباهات و کارای بدی که انجام داده اعتراف میکنه. بعد، فلو عوض میشه و صحبت های کانیِی درباره ی این مرگِ استعاری ادامه پیدا میکنه. اون میگه: «هممون به دنیا اومدیم تا بمیریم.»

یه ووردپلی ناب هم داره که البته محتوای خودشیفتگیش بیشتر به چشم میاد:

If I wasn’t shinin’ so hard wouldn’t be no shade
اگه من خیلی درخشنده نبودم، سایه ای هم نبود

قرار دادنِ کسی یا چیزی توی سایه، به معنی اینه که کانیِی میخواد اون آدم یا اون شخص، دیگه جالب توجه و مهم نباشه. در ضمن، او معتقده که دیده شدنِ این آدم هایی که به اصطلاح سایه ان هم به دلیلِ وجودِ خورشیدِ درخشانی مثل کانیِی است! یعنی اول داره آرتیست های دیگه رو کوچیک میشماره. بعد، داره به فرصت دادن به آرتیست های دیگه برای خودنمایی اشاره میکنه و در آخر، میگه که بهترین موزیسین دنیاست! همونطور که بار ها توی مصاحبه ها گفته که توی موزیک، بهترینه؛ هیچ استثنائی هم قائل نشده و خیلی کلی این حرف رو زده! حتی همین اواخر، بعد از اینکه دریک توی دیس پوشا تی یعنی فری استایلِ Duppy، بیشتر راجع به کانیِی حرف زد، کانیِی اعلام کرد که: «اگه من بهترین نبودم، جامعه اینقدر متوجه و پیگیر این بازی ها (دیس و دیس بازی های بین پوشا و دریک) نمیشد» (!)

در ادامه بازم با یه فلوی سوییچ شده و اینبار عجیب و غریب تر از کانیِی همراه هستیم و این 4 لاین:

How you gon’ hate? Nigga, we go way back
To when I had the braids and you had the wave cap
Drop a pin for the fade and I’m on my way ASAP
Don’t get socked in the mouth, you know homie don’t play that

مستر وِست با موهای بافته شده اش (Braids) در سال 2001 شناخته شد؛ وقتی که موزیک های موندگاری برای بلوپرینتِ جِی زی ساخت. جِی زی هم به دستمال سر (Wave Cap) و تیپ لش اش توی دهه 2000 و دوران آلبوم سیاهش معروفه. کانیِی داره به جِی میگه چطوری تونسته اونهمه سال همکاری و شبانه روز هایی که توی استودیو با هم بودن رو نادیده بگیره و بزنه زیر رفاقتش؟ فقط بخاطر پول و دیدگاه های سیاسی.
این لاین میتونه یه اشاره به دریک هم داشته باشه. دریک کانیِی رو دیس کرد و گفت که هیچکدوم از شعرهای موزیک های هیت اش رو خودش نمینویسه. ترک Since Way Back از دریک که متعلق به آخرین آلبومی هستش که دریک منتشر کرده، توش این دو تا لاین رو داره:
‘Cause I remember way, way back
With the waves under the wave cap
کانیِی داره میگه که خیلی قبل تر از دریک توی این صنعت بوده و دیس شدنش توسط دریک یه جوک مسخره اس؛ تازه دریک هم مثل جِی زی کسیه که همکاری های زیادی با هم داشتن؛ از جمله موزیک های Glow ، Blessings و حتی Forever.

در آخر موزیک هم به تمام بدخواه هاش میگه که باید با ye درباره ی بحث هاشون صحبت کنن چون کانیِی که شخصیت واقعیشه قرار نیست عکس العملی به مزخرفاتشون داشته باشه. ye همون شخصیت بایپولاری هستش که توی مقدمه درباره اش حرف زدیم؛ شخصیتی دارک و منفی و دیوونه کننده؛ که کاری که دوس داره رو میکنه و به هیچی اهمیت نمیده جز خودش.
لاین آخر هم قبل از اینکه موزیک بصورت خیلی ناگهانی تموم بشه، جالبه در نوع خودش:

Don’t get you tooth chipped like Frito-Lay
بپا دندونت مثل Frito-Lay خورد نشه

Frito-Lay یه کمپانی اسنک سازی هستش که با چیپس های تُرد اش معروفه. کانیِی میگه در افتادن و دعوا کردن با اون، باعث خورد شدن دندون های طرف میشه با مشتش. این اولین باری نیست که کانیِی به این چیپس ها اشاره کرده؛ مهم ترین اشاره اش میتونه توی هیت ترکِ Lollipop باشه.

Yikes

ترک دوم درباره ی مواد مخدر، اضطراب و غلیظ شدن خون ناشی از مصرف مواد هستش. یِی توهم های ناشی از مصرف مورفین زیاد رو به صورت بریده بریده بیان کردنِ کلمات توی کورِس به تصویر میکشه؛ و همچنین از ترس و دلهره ی ناشی از مصرف زیاد و اُوردوز میگه؛ با تشبیه خودش به آرتیست های افسانه ای مثل پرینس و مایکل جکسون. توی کورِس میگه که از خودش میترسه. توی ترک قبل فهمیدیم که شخصیتِ ye همون شخصیت دارک و بدبینی هستش که یِی داره از طرفش رپ میکنه؛ و میگه که از خودش میترسه اما همزمان این، قدرتِ ماوراییِ اون هم هست که بهش کمک میکنه تا ابرقهرمان باشه.

توی ورس اول، به یه مواد روانگردان به نام DMT ریفرنس میزنه تا مفهومی که میخواد رو بیان کنه. DMT فازش مثل تجربه ی بعد از مرگ هستش و یِی با اشاره به این روانگردان، به کارنامه ی خودش اشاره میکنه و میگه: «توی این صنعت، مُردم و دوباره زنده شدم؛ انگار روی دی اِم تی هستم.» یِی معتقده بعد از نا امید شدنِ طرفدارانش از آلبوم TLOP ، حالا پر قدرت برگشته با این آلبوم جدید.

در ادامه یه ریفرنس هم به گروه Run DMC میزنه و میگه: «فکر میکردم باید فرار (Run) کنم مثل DMC» {اشاره به فرار از تموم مشکلات زندگی با کمک مواد مخدر}

بعدشم به همون مصاحبه اش با TMZ اشاره میکنه و میگه با حرفی که اون تو زده، TMZ رو تبدیل به یکی از پربیننده ترین ها کرده. یِی معتقده چون برده داری در طی 400 سال رایج بوده، پس یه انتخابِ آزادانه بوده که سیاهپوست ها برده باشن؛ چون اگه غیر از این بود، این مدت زیاد به طول نمی انجامید و زودتر از اینها برچیده میشد.

Russel Simmons wanna pray for me too
I’ma pray for him ‘cause he got #MeToo‘d

توی دو لاین بالا، یِی به راسل سیمونز، پایه گذار لیبل بزرگ دِف جَم و برادر یکی از اعضای گروه Run DMC اشاره میکنه. سیمونز اولین بار در سال 2010 و یکبار دیگه همین اواخر، یه نامه ی سرگشاده به اهالی هیپ هاپ نوشت که از کانیِی ساپورت کنن تا بتونه با کار کردن روی موزیک، از پس افسردگی و فشار روحیِ خودش بر بیاد. نتیجه اش این شد که آرتیست هایی مثل NaS و اعضای لیبل خودِ کانیِی مثل پوشا این پیشنهاد رو قبول کردن و آلبوم خوبی هم از آب درومد.
اگه میخواید لاین دوم رو متوجه بشید، باید بدونید که راسل سیمونز متهم به سوءاستفاده ی جنسی هستش و هشتگِ #MeToo در رابطه با تعریف کردن این دست اتفاقات هستش که در فضای مجازی میبینیم. یِی اعلام میکنه که سیمونز، همونطور که او بهش کمک کرد، بهش کمک میکنه؛ یجورایی هم داره با این حرف به جِی زی، رفیق قدیمیش، تیکه میندازه که باهاش همراه نشد و رهاش کرد.

توی ورس دوم، یِی به بستری شدنش در بیمارستان اشاره میکنه که نوامبر 2016 اتفاق افتاده. همزمان به گرون بودنِ خدمات بیمارستان و به رپرهای پولدار و پر زرق و برق اشاره میکنه و با یه لاین، نسخه ی همرو میپیچه.

Hospital band a hundred bands, fuck a watch

اکثر رپرها قیمت ساعتی که دستشونه حدود صدهزاردلاره؛ اما قیمت بستری شدنش توی اون بیمارستان صدهزاردلار بود بدون بیمه… یِی داره به اینم اشاره میکنه که با قیمتِ یه ساعت، زندگیشو نجات داده و منظورش اینه که چیزهای با ارزش تری مثل سلامت جسم و روح توی زندگی هستن؛ که باید براشون خرج کرد؛ در حالیکه شاید یه ساعت، هیچ ارزشی جز از نظر جنبه ی تجملی نداشته باشه.

Hundred grand’ll make your best friends turn to opps

این لاین هم به جِی زی ریفرنس داره (که بالاتر چراییِ قضیه گفته شده) هم به پوشا تی. بعد از اینکه پوشا دیس ترکِ The Story of Adidon رو بعد از Duppyئه دریک منتشر کرد، یه توییت زد با این ادعا که دریک از همه ی رپرهای دیگه خواسته که اگه آتو دارن، در ازای یه پاداشِ صدهزاردلاری پوشا تی و گود میوزیک رو دیس کنن… یِی دریک و رپرهای دیگه رو Best Friend خطاب میکنه و منظورش اینه که هیچ آدمی رفیقشو بخاطر پول نمیفروشه.

– در ضمن، اگه هنوز ترجمه ی دیس ترکِ Infrared از پوشا تی و ترجمه ی جوابیه ی دریک یعنی Duppy Freestyle رو نخوندید، میتونید از طریق لینک زیر بهش دسترسی پیدا کنید. توی جوابیه ی دریک، کلی به کانیِی ریفرنس زده شده:
Http://t.me/hiphopactive/6173

در ضمن، یِی میگه توی این بیف خیلی اسمشو آوردن؛ درحالیکه به این بیف مربوط نیست و دریک، فقط چون حرف دیگه ای درباره ی پوش نداشته بزنه، به گوست رایتر داشتنِ منتورِ پوش یعنی یِی اشاره کرده… یِی یه اشاره ی مستقیم به اینتروی دریک توی فری استایل اش میکنه. دریک از شوکه شدنش از وضعیتی که پیش اومده میگه. کانیِی اینجا میگه:

See, y’all really shocked but I’m really not

در ادامه به هیت سینگلِ Candy Shop از فیفتی سنت اشاره میکنه و میگه موزیک های الانش به اندازه ی این موزیکِ کلاسیک، هیت ئه. بعد، خودشو به رهبری که متفاوت تر از همه ی رهبران دنیا هستش، تشبیه میکنه؛ متفاوت تر به این معنی که دوس داره با ویز کلیفا وید بزنه، به کیم خیانت کنه و به کُره ی شمالی سفر کنه. توی ورس سوم هم نکته ی جالبی که داره، اینه که افکار خودشو با گاندی مقایسه میکنه و لباسی که گاندی همیشه میپوشید رو به لباس Abercrombieئه خودش…

توی کورِس آخر میتونیم بگیم که کانیِی داره اینتروی آلبوم رو که در اون 2 دقیقه حرف زد، وصل میکنه بهش… توی بکگراندِ کورِس میتونیم بشنویم که کانیِی میگه:

“واسه همینه که جن*ده ها با ye حال میکنن… {صدا کردنِ اسم خود بصورت سوم شخص، یکی از اختلالات عجیب ولی واقعیِ بایپولار هاست.} ک*یر تو موضوعی که اونا در موردش صحبت میکنن… اونا باعث میشن دارو هام قطع یا دوباره مصرف بشه… از خودت بپرس… همین الان از دوس دخترت بپرس: «با ye یه شات رفتی بالا؟» اون خودشو جر میده تا باهام یه شات بره بالا!!!!”

All Mine

ترک سوم، یکی از مورد علاقه ترین های منه :))))
یِی زیادی روی طنز قضیه کار کرده؛ طوریکه خیلی مرتبط با کانسپت، شوخی ها و ووردپلی ها رو چیده… یجوری اولین ورس رپِ این ترک رو میترکونه که بعید میدونم توی این «دهه» ای که توش هستیم، این کار رو کرده باشه. توی ترک، دو آر ان بی سینگر به بهتر شدنِ فضای کار کمک کردن؛ Ty Dolla Sign با صدای خاص و بمِ خودش چند تا لاین رو توی ورس اولِ کار میخونه و Jeremih با تغییر پیچ صداش و نازک کردنش، یه هوک فضایی و فان میخونه. صدای نازکش میتونه الهام گرفته توسط پرودوسرِ شیکاگوییِ این ترک باشه که بصورت Additional حضور داره یعنی Francis and the Lights که با چنس دِ رپر همکاری هایی داشته…

ترک All Mine به طور طعنه انگیز به خیانت اشاره داره. یِی اسم کلی از سلبریتی های رو توی بهترین ورسش میاره و با یه فلوی ناب، به خیانتی که اونها توی رابطه ی زناشویی و دوستانه شون داشتن، اشاره میکنه. کورِس کار که توسط جِرِمای خونده میشه هم به نوبه ی خودش جالبه:

Yeah, you supermodel thick
Damn, that ass bustin’ out the bottom
I’ma lose my mind in it
Crazy, that Medulla Oblongata

عبارت Medulla Oblongata به ناحیه ای مهم از مغز گفته میشه که مسئولیت فعالیت های حیاتی بدن مثل تنفس و ضربان قلب رو به عهده داره. اسم این ترک هم قرار بوده که همین عبارت باشه. این عبارت خودِ کانیِی قبلا توی ترک Make Her Say (I Poke Her Face) از کید کادی در سال 2009 استفاده کرده. بصورت استعاری داره میگه که حرکاتِ دختری که روبروشه، باعث شده مغزشو از دست بده… البته دوپهلو هم هست.. ممکنه به طرز پیچیده و جالبی به اشتیاقِ {آمریکایی ها اصطلاح «سر» دادن رو اینجا به کار میبرن که به این ناحیه ی مغزی مربوطه} دختر برای شروع رابطه اشاره کرده باشه که این یعنی خیانتِ یِی.
توی ورس اول میشنویم که اسم کلی از سلبریتی هایی که خیانت کردن، آورده میشه از جمله:

– کِری واشینگتن {با اسم معروف ترین سریالی که ایشون کرده هم ووردپلی میکنه؛ یعنی Scandal}
– نایومی کمپبل {سوپرمدل معروف؛ مثل اشاره ی بالا، با کمدین معروف، کریس راک رابطه داشته}
– استورمی دنیلز {پورن استاری که ترامپ متهم به رابطه باهاشه}
(یِی میگه حتی اگه یه دختر به خوشگلیِ نایومی گیرم بیاد، یکی دیگه مثل استورمی هم میخوام :)) )
– کُری گَمبِل {دوست پسرِ نامادریِ کیم کِی؛ که رئیس امپراطوریِ جنر/کارداشین محسوب میشه.}
(یِی یجورایی به این دوستمون که میرسه فقط با فامیلیش که معنیِ ریسک یا قمار رو میده ووردپلی میکنه تا حساب کار دستش بیاد. بهش هشدار میده که حواسش جمع باشه و خودشو لو نده :))) )
– تریستان تامپسن {بازیکن کلیولند کاوالیرز که شوهر خواهرِ یِی هم هست. این بسکتبالیست معروف به کلوئی کارداشین در زمان بارداریش خیانت کرد}
– کوبی برایانت {که سال 2003 متهم به تجاوز به یه دختر 19 ساله توی یه هتل شده بود و سال 2011 هم دوباره بطور عمومی اعلام شد که به همسرش خیانت کرده}
– اشاره ای غیر مستقیم به بِلَک چاینا توی لاین All These THOTs on Christian Mingle
(اولا THOT مخفف That Hoe Over There هستش :))) )
(ثانیاً Christian Mingle یه سایت دوست یابی که مخصوص مسیحی هاست)
(نتیجتاً باید بدونید که بِلَک چاینا دوس پسرِ جدیدش رو از توی همین سایت پیدا کرده :))) )

بعد از اینهمه ریفرنس و اسم آوردن، یِی برمیگرده سر کانسپت و شخصیتِ بایپولارِ ye و میگه: «زمان به شدت مهمیه و من بازم ترجیح میدم صرفِ دختر ها بکنم. این طبیعتِ ye هستش و نرماله.» و توی دو تا لاین آخر این ورس، به وید اشاره میکنه و بعد، به ضربه ی نهاییش میرسیم توی این ورس…

Let’s have a threesome with you and me and the blunt
بیا یه سک*س سه نفره داشته باشیم با تو و من و بلانت
I love your titties ‘cause they prove I can focus on two things at once
ممه هاتو دوس دارم چون بهم ثابت میکنن که من میتونم همزمان به دو تا چیز توجه کنم :))))

توی ورس آخر هم کانیِی واقعا خیلی خوب تونسته مفهوم خیانت و ارتباط نزدیکش با شهوت رو به تصویر بکشه. جِی کول همین اواخر به کامل ترین شیوه توی ترکِ Kevin’s Heart تونسته بود اینکارو بکنه ولی توی این ترک، کانیِی داره از دیدِ مریض و جالب خودش به قضیه نگاه میکنه :)) در اینجا به بیتِ این ترک، یه صدای سکچوال اضافه میشه که توی ترکِ Freestyle 4 از آلبوم قبلیِ کانیِی شبیهش رو شنیده بودیم.

Let me hit it raw like fuck the outcome

– عبارت Hitting it Raw به معنی سک*س بدون استفاده از کاندومه
– ووردپلی با outcome و out cum به این معنی که برای یِی مهم نیست دختره حامله میشه یا نه یا اصن یه مریضی بگیره ازش

Ayy, none of us’d be here without cum

هیچکدوممون بدون آب مَنی اینجا نبودیم :))))
– منظور اصلیش تاکید روی لاین قبلیه که یعنی؛ سک*س بااید بدون کاندوم باشه.

Wouldn’t Leave

این ترک از نظر محتوا ادامه ی ترک قبلی هستش اما این بار دید به قضیه عوض شده؛ یِی حالا میخواد از اونایی که خیانت نکردن و به رابطه شون وفادار موندن، بخونه. توی این ترک هم بیشتر به جنس مونثِ رابطه می پردازه. یِی رسماً داره با خودش حرف میزنه ولی خیلی ها میتونن باهاش ارتباط برقرار کنن. اوتروی کار رو همین اول ترجمه میکنم تا کامل متوجه بشید که موضوع از چه قراره:

“این آهنگ واسه همه ی اون مرد هاییه که یه زمانی گند زدن، همسرشونو خجالت زده کردن؛ همسرت بهت اخطار داده بوده که فلان کارو نکنی. بهت گفته بود که قراره پولو به فاک بدی. ولی تو نمیخواستی گوش بدی، مگه نه؟ حالا داری وفاداریش رو می سنجی… این واسه تک تک زن های نا امیدیه که با تموم مشکلات، پیش همسرشون موندن… توی بهترین موقع ها، توی بدترین موقع ها… این واسه توئه.”

هارمونیِ صدا های PartyNextDoor ، Ty Dolla Sign ، Jeremih و خودِ Ye به زیباییِ این ترک اضافه کرده. کورِس کار درباره ی افکار تاریکی هستش که توی ذهن مرد هستش؛ یه پشیمونیِ بزرگ هم برای اینکه شوهر خوبی برای همسرش نبوده اذیتش میکنه؛ یِی به تتو هایی که برای سه تا بچه اش و برای کیم روی تنش حک کرده فکر میکنه و با خودش میگه لیاقت داشتنِ پوستِ بیشتری رو نداره که یه قسمتشو بازم به خانواده اش تقدیم کنه.

یِی از عکس العمل هایی که به نظراتش از کل دنیا نشون داده میشه، خسته است. دوباره به جمله ی «بردگی یه انتخاب بود» خودش اشاره میکنه و میگه: «ازم میپرسن چطور ممکنه؟» میگه: «فری استایل منو میبینن و میگن چطوری اینکارو کردی؟» حالا یِی این آدم ها رو که هر لحظه منتظر نظرش هستن، مسخره میکنه و خداروشکر که آخرالزمان نیست. وگرنه میومدن ازم میپرسیدن که اونموقع چیکار کنن. از شروع شدنِ توییت های کانیِی از اواسط آپریل تا اواخر مِی یعنی تا انتشار این آلبوم (فقط در همین مدت کوتاه) چیزی حدود پنجاه مجله ی معتبر دنیا درباره ی حرف ها و نظراتِ کانیی مقاله نوشتن.
آخر ورس یک، یِی میپردازه به استرسی که کیم با عکس العمل ها بهش دست داده. فشار روحی و فکر به اینکه شهرتشون ممکنه خدشه دار بشه، باعث شده تا کانیِی به کیم بگه که: «همین الان میتونی منو ترک کنی.» کانیِی ادامه میده: «اما اون اینکارو نمیکنه.» این ترک میتونه اختصاصاً تقدیمی به کیم کارداشین هم باشه.

ورس دوم؛

Oh, Don’t bring me that, that’s gon get me sentimental
نه این لباس رو بهم نده بپوشم. زیادی شیک پوشم میکنه
You know I’m sensitive, I got a gentle mental
میدونی که من حساسم. یه ذهن باوقار و آروم دارم
Every time somethin’ happen they want me sent to mental
هر دفعه هر چی میشه، میخوان منو بفرستن مرکز درمانی
We had an incident but I cover incidentals

ما ها یه بدبیاریِ ناگهانی داشتیم اما من رفعشون میکنم
در ادامه به توییت هاش اشاره میکنه و اعتراف میکنه که از این به بعد، قراره تمام توییت هاش از فیلترِ کیم رد بشه تا یه موقعی یه حرفی رو که نباید، نزنه :)) بعد به خودش یادآوری و تاکید میکنه که باید توی زمان حال زندگی کنه و هیشکی از آینده خبر نداره؛ در ضمن میگه گذشته ها هم گذشته؛ فقط زمان حال!

در آخر هم میگه:

Even if, publicity, I lack the emphaty
حتی اگه از نظر عُموم، مورد ترحم و محبت قرار نمیگیرم
I ain’t finna talk about it ‘nother four centuries
قرار نیست که 4 قرنِ دیگه راجبش حرف بزنم (تا ثابت بشه حرفم درسته) {4 قرن اشاره به برده داری داره}

یِی بعد ها توی توییترش حرفش رو تصحیح کرد و گفت:
“البته که من میدونم برده ها با اراده ی خودشون از قایق ها پیاده نشدن. هدف من از گفتن این حرف این بود که ما ها همگی از نظر ذهنی برده هستیم و این یه انتخابه.”

One and one is two but me and you, that’s infinity
یک بعلاوه یک میشه دو ولی من بعلاوه تو میشیم بی نهایت

No Mistakes

ترک پنجم آلبوم با سمپلی از اِسلیک ریکِ افسانه ای شروع میشه که با ریفرنسی از انجیل میگه: «باور کنی یا نکنی، خداوند هنوزم نور هدایتش رو به تو میتابونه» و بعد، هارمونیِ ناقصِ صدای چارلی ویلسون و کید کادی رو میشنویم که یه لاین رو لوپ کردن و میخونن: «اشتباه نکن. من هنوز دوستت دارم» این ترک، تم امیدواری توش داره و کاملا متناسب با امتداد کانسپت پیش میره.

توی تک ورسِ کانیِی از این ترکِ دو دقیقه ای، میشنویم که یِی داره از فکر کردن با یه ذهن باز و به دور از هیاهو های معمول میخونه. میتونه با همون لاین اول یه ریفرنس به دیس ترکِ The Story of Adidon زده باشه که به دریک و پوش بفهمونه که بیشتر از این نباید بهش کش بدن چون همین الانشم خیلی قضیه رو شخصی کردن.

یِی در ادامه به پیرشدنش اشاره میکنه و میگه که تجربه های سختی رو کسب کرده؛ تمام مشکلات خانوادگی، کاری، خط تولید فشن و کفش هاش، مشکلاتش با رفیق هاش از جمله جِی زی و دریک، مشکلات روحی و روانی؛ همه و همه توی همین سالی که گذشت براش اتفاق افتادن و او سخت ترین سالِ عمرش رو سپری کرده.

بعد، برای رفیق هاش و آشنایانش خط و نشون میکشه و میگه:

Let me make this clear, so all y’all see
بذارید یه چیزی رو براتون روشن کنم تا همتون بفهمید
I don’t take advice from people less successful than me
من از هیچکسی که کمتر از من موفق بوده، نصیحت نمی پذیرم

یِی به روشن پوست بودنِ دریک اشاره میکنه؛ همونطور که پوشا تی توی دیس ترکِ دومش بهش اشاره کرد. در ضمن به دو ترک Legend (2015) و Poetic Justice (2012) اشاره میکنه و به مقوله ی درست کردنِ اشتباهات؛ که دریک توی هر دو ترک ازشون حرف زده. خودِ یِی در سال (2006) توی ترکِ Touch The Sky از این اصطلاح استفاده کرده. اگه توی همین مثال کوچولو به سال انتشار آهنگ ها دقت کنید، میفهمید که دریک هرچقدم موفق تر از کانیِی باشه اما قدمت و تجربه ی او رو نداره؛ پس از نظر کانیِی حق نداره نصیحتش کنه چون کمتر از او موفق بوده.

اشاره ها به دریک ادامه داره تا آخر ورس:

Too close to snipe you, truth told, I like you

– این لاین میتونه به محل زندگیِ این دو رپر اشاره داشته باشه که خیلی نزدیک به همدیگه اس {Calabasas در نزدیکیِ لوس آنجلس} یِی میگه اونقدر بهت نزدیکم که میتونم با اسنایپر بزنمت.

او خودشو به آیس کیوبِ دوران تشبیه میکنه. آیس کیوب یکی از بهترین سانگ رایتر های تمام دوران هاست و این تشبیه، یعنی یه خط قرمزی روی حرف دریک؛ که واسه برداشتن انگشت های اتهام از روی خودش، کانیِی رو متهم به داشتن گوست رایتر کرده بود.

یِی میگه اونقدر شخصیت و روحش ثروتمنده که به پول دریک نیازی نداره و لازم نمیدونه باهاش بیف راه بندازه. خط و نشون همه جانبه ای براش میکِشه و میگه اونقد Bold ام که Typeئه من نیستی :)))) باید منتظر موند و دید دریک توی آلبوم جدیدش یعنی Scorpion چه عکس العملی اول به پوشا و بعد به یِی نشون میده.
یِی با این لاین های آخرش دو پهلو بودن خودش رو نشون میده؛ تایتل این ترک هم خودش گویای این مشئله هست؛ اون اولا میخواد که جَو آروم بشه و دریک دیگه ادامه نده ولی عملا از اونطرف داره تحریکش میکنه چون میدونه که از دریک بزرگ تره و خودشیفتگیش برانگیخته اس چون شخصیتِ ye در اون جون تازه ای گرفته با این آلبوم.

Ghost Town

با یه سمپل از یه موزیکِ بلوز، این موزیک شروع میشه و PartyNextDoor به طرزی استثنائی خوندن رو روی همون اِلمان های سمپل شروع میکنه: «یه روزی، یه روزی، یه روزی، من میخوام لم بدم؛ مثل کاری که خدا روز یکشنبه کرد… میخوام یه روزی بزنم به جاده و دیگه هیچوقت پیدام نشه… میخوام بهترین زندگیِ خودمو بکنم و ماریجوانا بکشم و هر کاری که دوس دارم بکنم…»

حالِ خوبی که این موزیک داره، با کورِس کید کادی که بعد از مدت ها داریم صداشو میشنویم، دو برابر شده. همچنین، توی اوتروی کار میتونیم آرتیست جوونی به اسم 070 Shake رو بشنویم که به خوبی موزیک رو به پایان میرسونه:

«یه بار دیگه تبدیل به یه بچه شدم… همه ی مشکلاتی که دارم و همه ی چیزهایی که میدونم رو کنار میذارم {کانیِی توی یه سری از توییت هاش قبل از آلبوم گفته بود که همگیِ ما یا یه بچه ایم یا حداقل خودمونو میکُشیم دوباره به دورانِ خالصانه ی کودکیمون برگردیم؛ یا هر کاری میکنیم تا کودک درونمون رو زنده نگه داریم… ما ها در حد مرگ میخوایم که خودمون باشیم.} من دستم رو روی حرارت نگه میدارم تا ببینم دردم میاد یا نه؛ ولی هیچ چیزی برام دیگه درد نداره؛ من یجورایی احساس آزاد بودن میکنم» {خودآزاری یه کار منفی هستش ولی برای یه هدفِ خوب و سازنده به کار گرفته شده؛ شاعر معتقده باید به خودش آزار برسونه تا با بی حس شدنِ دردش به آزادی برسه. وقتی که ما درد رو حس میکنیم، اندورفین توی بدنمون ترشح میشه و به ما حسّ لذت رو همزمان با درد بهمون میده. کانیِی خودش با افسردگی دست و پنجه نرم میکرده}

عبارت شهر «روح» ها که تایتل ترک هستش، اشاره ای به گروه مشترک کید کادی و یِی هم داره اما اصطلاحِ «روح»، استعاره ای از یه «آدم بی حس» هستش؛ که توی اوترو که براتون ترجمه و بررسی شد، کاملا متوجه شدید که داره در خدمت یه مفهوم سازنده و خوب قرار میگیره.

کانیِی هم توی ورس کوتاه و استانداردش، میگه که از خیلی ها چند سال جلوتره توی کارش اما توی زندگیش خیلی عقبه از اونچیزی که میخواسته باشه… این چیزی نبوده که توی ذهنش بوده اما به آینده امیدواره و معتقده که یه روزی بالاخره بهش میرسه. تمام ورسش توی همین یه لاین خلاصه میشه:

Some day the drama’ll be gone
یه روزی غم و غصه تموم میشه

Violent Crimes

ترک آخر آلبوم درباره ی پرسپکتیوِ یِی به زنانی هستش که فرزندشون تازه به دنیا اومده؛ مخصوصا این ترک هم درباره ی خودش و فرزندان تازه به دنیا اومده ی خودش یعنی North و Chicago هست؛ این موزیک هم مثل تمِ اصلیِ آلبوم که Self-love هستش و مثل اوایل آلبوم که معتقد بود حتی اگه بدترین آدم روی زمین هستیم، باید خودمونو دوس داشته باشیم؛ درباره ی خودِ یِی هستش ولی خب مثل تمام آلبوم، مخاطب هایی پیدا میشن که باهاش ارتباط برقرار کنن.

او همچنین درباره ی ترس از آینده در عین امیدواری به آینده حرف میزنه؛ از نحوه ی تربیت شدن فرزندانش رپ میکنه. توی اوتروی این ترک، صدای نیکی مناژ رو از پشت تلفن میشنویم که آلبوم باهاش تموم میشه؛ اولین همکاریِ این دو توی ترکِ Monster باعث شد تا نیکی به شهرتی جهانی برسه و یکی از بهترین ورس های کارنامه ی نیکی، تبدیل بشه به یکی از برترین ورس های این دهه از نظر خیلی از مخاطب ها. نیکی توی تماسش به یِی پیشنهاد میکنه که یه ریفرنس به خودش بزنه با این مضمون:

I want a daughter like nicki, aw man I promise
من یه دختر مثل نیکی میخوام. هی مرد بهت قول میدم که
I’ma turn her to a monster but no menages
اونو تبدیل به یه هیولا میکنم ولی بدون مسئولیت

این دیدگاه عجیبیه که نیکی داره؛ زن میتونه بطور همزمان حساس و قوی باشه. اینترو و کورِس ترک، بازم توسط 070 Shake و به خوبی اجرا شده. شخصِ شاعر، پدر یا مادر با فرزندِ این قصه صحبت میکنه و میگه که میدونه که اون فقط میخواد تمام شب رو گریه کنه و توی خواب با خودش حرف میزنه و کابوس خشن میبینه اما ازش میخواد که زود بزرگ نشه؛ چون حتی اون شب های ترسناک هم جزئی از قصه بودن تا بهش توی بزرگسالی کمک کنن. دیدگاه متناقض و البته جالبیه که به اون هیولا های تاریک که بچه ها ازش میترسن، به چشم یه قهرمان زندگی نگاه میشه توی کورِس.

حالا ورس تقریبا طولانیِ کانیِی رو در پیش داریم. یِی معتقده که آدم ها تا وقتی خودشون دختر نداشته باشن، یه هیولای بالقوه و شهوتپرست هستن که حاضرن احساسات هر دختری رو خدشه دار کنن. بعد، از ترسش از کارما میگه و میترسه کارهایی که کرده سرِ خودش بیاد. یه لاین خیلی خوب داره که ترجمش میکنم:

Now I see women as somthin’ to nature, not somethin’ to conquer
من دیگه الان به زن ها به چشمِ قسمتی از طبیعت نگاه میکنم؛ نه به چشم چیزی برای فتح کردن

در ادامه چندین ریفرنس به فیلم های مختلف و کاراکتر هایی که بخاطر خانواده و دخترشون دست به خشونت زدن، میزنه؛ با این هدف که حاضره براشون هر کاری بکنه… در ضمن این مفهوم رو هم توی رپش میرسونه که خشونت های جسمی نظیر درگیری های فیزیکی با پاپاراتزی ها و همچنین خشونت های ذهنی نظیر افسردگی و بایپولار بودن، باعث شده تا یِی از هدفش و چیزی که میخواسته بهش تبدیل بشه، دور بشه.

یِی در ادامه به اهمیت زنانگیِ یک زن میپردازه و نگرانیِ خودشو از شکست های عشقی ای که ممکنه به دخترش متحمل بشه، نشون میده؛ همچنین به عطر جدیدی که کیم کِی با قالب گرفتن از بدنش تهیه کرده رو بهش اشاره میکنه و همچنین به لباس های خودش! به دخترش میگه: «امیدوارم مثل من لباس های پوشیده تری تنت کنی؛ برعکس مامانت… منم یه مَردم.. میدونم بقیه چطوری به یه زن نگاه میکنن.. امیدوارم هیچوقت درک نکنی نوع نگاه مرد ها رو…»

Let’s pray we can put this behind us
بیا دعا کنیم که میتونیم از پسِ این مشکل هم بر بیایم
I swear that these times is the wildest
قسم میخورم که توی سخت ترین موقعیت قرار داریم (اشاره به بزرگ کردن بچه هاش)
She got the scars, they serve as reminders
اون دختر زخم خورد. بقیه بهش زخم زبون میزدن (شخصیت ye داره با خودش حرف میزنه سوم شخص)
Blood still on her pajamas
هنوز خون روی پیژامه شه (اشاره به همون زخم ها و همچنین به اولین قاعدگیِ جنس زن)
But yesterday is dead, yeah, moment of silence
اما دیروز دیگه مُرده. آره. وقت سکوت کردنه

خلاصه ای از نقد رسانه های معتبر دنیا به آلبوم

METACRITIC : 65/100

GUARDIAN (مثبت) : بخاطر کوتاه بودنِ آلبوم، یِی حواس پرت نیست. اون به طور کامل روی کانسپتی که ساخته تمرکز داره و کلی حرف توی این 23 دقیقه برای گفتن داره… این کار یه کار شجاعانه و بولد هستش و کمی هم خسته کننده؛ چون تمام کارهای آلبوم فقط به عهده ی یه نفره و ما تنوعی توی ترک ها نمیبینیم… البته یکدست بودنِ آلبوم، موضوع میتونه به خودیِ خود یک امتیاز مثبت هم باشه…

THE DAILY TELEGRAPH (مثبت) : با این آلبوم، ما عملا توی ذهن یِی هستیم و میشنویم که داره به خانواده اش و به سال وحشتناک و کابوس وارِ خودش فکر میکنه… بیت ها عالی ان… لریکس ها خارج از محتوا نیستن و همه چیشون حساب شده اس… یِی یه پکیج کامل از سانگ رایتینگ، سمپل گیری های متناسب و بیت های با کیفیت و اتمسفریک هستش که بصورت داینامیک و مکمل در کنار هم کار میکنن و یه خروجیِ عالی رو به گوش میرسونن.

THE A.V. CLUB (مثبت) : کانیِی وست هنوزم میتونه با کمک صداهای جدیدی که از هر جای کُره ی زمین پیدا میکنه، یه طوفان بزرگ و موندگار راه بندازه (اشاره به حضور 070 Shake در آلبوم به صورت additional و همچنین استفاده از موزیکِ اَمبیِنتی که توی ترک اول سمپل گرفته بود و متعلق به یه لیبل آلمانی بود.)

SLANT MAGAZINE (منفی) : ضعیف ترین نقاط آلبوم قبلیِ یِی توی این آلبوم بکار گرفته شده و دوباره ارائه داده شده… به نظر میرسه آلبوم نیمه کاره اس…

THE LINE OF BEST FIT (منفی) : آلبوم هیچ خط داستانی، هیچ کانسپت و هیچ پیوستگی ای نداره (!)

PITCHFORK (منفی) : مشکل این آلبوم این نیست که توسط یه عوضیِ پشیمون ساخته شده! بلکه مشکل اینه که کاملا بطور غیر قابل انکار و خسته کننده ای حوصله سر بره! یه ترکیبی که تا حالا برای توصیف اثر خلاق ترین موزیسین عصری که داریم توش زندگی میکنیم، ازش استفاده نکرده بودم ولی متاسفانه همینه.

BILLBOARD (مثبت) : سخته که قدرت موزیکالی آلبوم رو نادیده بگیریم… یه حرکت رو به جلو که از بدی به سمت خوبی میره… حیفه که مدت زمانش کوتاهه…

CONSEQUENCE OF SOUND (متوسط) : یِی داره استایل قدیمیِ خودش رو تثبیت میکنه و درونش غرق میشه تا از توی همون چیزهای قدیمی یه چیز جدید بسازه؛ این آلبوم چیز کاملا متفاوتی نیست برعکس آلبوم های قبلیش که هر بار نسبت به آلبوم قبلی سورپرایزمون میکرد… اما نمیشه نادیده گرفت که تمرکز شدید یِی روی کانسپت، به دلیل کوتاه بودن آلبوم، تحسین بر انگیزه…

HIPHOPDX (متوسط) : یِی واقعا نمیتونست کل محتوایی به این گستردگی درباره ی سلامت جسمی-روانی و self-love رو فقط توی 23 دقیقه ارائه بده.

ROLLING STONE (مثبت) : بازگو کردن یه مسیر که بطور وحشتناکی ناهمواره… این آلبوم به طور کافی از سختی ها و خوددرگیری های یِی حرف میزنه و به ما اشتیاق بیشتر و بیشتری میده تا توی ادامه ی مسیر، حمایتش کنیم.

دانلود خودِ آلبوم: http://t.me/hiphopactive/6181
امیدواریم از این مطلب نهایت لذت و استفاده رو برده باشید.
در صورت رضایت، به اشتراک بذارید
نویسنده و مترجم: نیما لطفی (NoBoDy)
هیپ هاپ اکتیو
خرداد 97 | June 18

It\\'s only fair to share...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on TumblrPrint this pageEmail this to someone

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *