Freddie Gibbs – Freddie Review Album

Freddie_front2-600x600

آلبوم سلف تایتلدِ فردی گیبز؛ یک گنگستا رپ مردانه

همین یک سال پیش بود که فردی گیبز از مسائل قانونیِ پیچیده و مبهمی که گریبان‌گیرش شده بودن، رهایی پیدا کرد و به آغوش خانواده بازگشت. (جزئیات این زندانی شدن و اتهام‌ها در حوصله‌ی این متن نیست و قبلا به اون ها پرداختیم.)

فردی بلافاصه دست به انتشار سومین سولو آلبومش باعنوان You Only Live 2wice زد و بازگشت شکوهمندانه‌اش به عرصه‌ هیپ‌هاپ رقم خورد. اگرچه مدت‌هاست هواداران فردی منتظر آلبوم Bandana هستن، تا بتونن تکرار اون همکاری ماندگار بین فردی و مدلب با آلبوم Pinata رو تجربه کرده باشن، اما فردی تا اون زمان پروژه‌ای جدید رو باعنوان Freddie به هوادارانش هدیه داده.

از تمام این ارجاعات که فاصله بگیریم و روی این آلبوم ده تِرَکه تمرکز کنیم، اولین چیزی که نظر همه‌ی هواداران پروپاقرص فردی رو به این آلبوم جذب می‌کنه، همون “گنگستا فردی” همیشگیه که توی آلبوم‌های تکیش باهاش رودررو می‌شیم؛ گنگستا رپ ناب و درخشان و باورپذیر.

البته فردی گیبز از هر جهتی با بقیه‌ی آرتیست‌ها تفاوت بسیاری داره؛ از کاراکتر خودش گرفته تا شکل فعالیتش و از همه مهم‌تر موزیکی که ارائه می‌کنه. بحث سر مثبت یا منفی بودن این تفاوت‌ها نیست، بحث این‌جاست که فردی در یک لیگ جداگانه‌ای بازی می‌کنه. فردی از اون مدل رپر‌های حوصله سربر که وقتی کارهاشون رو گوش می‌دی انگار همگی یک حرف تکراری رو می‌زنن و هیچ تنوعی توشون به چشم نمی‌خوره نیست‌؛ شاید اوج تطبیق پذیریش رو در همون آلبوم ماندگار Pinata دیده باشیم، رپری که در ادامه در آخرین آلبومش You Only Live 2wice نیم نگاهی به سبک ترپ هم داشت که بتونه درعین با کیفیت بودن، به‌روز هم باشه. البته میشه محافظه‌کار بودنش در استفاده از این موج جدید رو به وضوح دید و به فال نیک گرفت؛ چون افراط در این زمینه می‌تونه باعث ناامیدی طرفدارهای پروپاقرصش بشه.

این رنگ و بوی ترپ رو توی چند تا آهنگ در این آلبوم هم می‌بینیم. برای مثال، توی ترک Death Row با حضور 03Greedo، که سمپلیه از آهنگ سوپرکلسیک Boyz-n-tha’Hood. یا مثلا آهنگ Triple Threat که یه رنگ بوی جنوبی به خودش داره، یا سمپل فوق‌العاده‌ای که توی آهنگ 2Legit بکار رفته. در تمام این ترک‌ها، فردی اوج قدرت خودش رو به‌نمایش می‌گذاره و مارو یاد فردی گیبز سال ۲۰۱۴ میندازه.

البته، توی چند تا ترک هم مثل Weight و Automatic، فردی نتونسته اون حال و هوای کارهای خوبشو پیاده‌سازی کنه و به‌نظرم از سطح آلبوم پایین‌تر هستن.

چند جای دیگه از آلبوم هم میشه ردپای ترپ رو دید که فردی خیلی خوب از پسش براومده و نتیجه کار خیلی لذت‌بخش شده؛ مثلا به ورسش توی Diamond2 توجه کنید، یا وردپلی هاش توی Set Set و Toe Tag.

Freddie. 2nite.

A post shared by Kane (@freddiegibbs) on

نه مورد از ده ترک این آلبوم زیر سه دقیقه هستن و شاید از این نظر خیلی مختصر و مفید باشه، اما خب برای اون دسته از مخاطب‌هایی که دنبال کانسپت آلبوم هستن و آنچنان میونه خوبی با گنگستا رپ و به قول معروف “خوندن از کص و پول و مواد” ندارن، شاید خیلی آلبوم جذابی نباشه. اگر به لریکس کارها توجه کنید یا در ادامه ترجمه لاین‌هایی که از هر ترک آوردیم رو بخونید، متوجه شدم منظورم خواهید شد.


فردی آلبوم رو با ترک Weight شروع می‌کنه و همون اول کار میره سراغ صبحت درمورد زندگی گنگستریش:

Walkin’ with the AR-15, dog don’t need to muzzle that
با اسلحه AR-15 تو خیابون قدم می‌زنم، نیازی نیس جلوی شلیک شدنشو بگیرم

یا یکم جلوتر توی ورس اول میگه:
I stay in that Bentley or that Bach, nothing under that
Foreign bodies all in my garage, they LaFerrari that
من فقط توی بنتلی یا می‌بک می‌شینم، پایین‌تر از اینارو قبول ندارم
همه‌جور ماشین خارجی تو پارکینگم هست، کلی فراری ریخته اینجا

یا مثلا همین مدل پز دادنا از زندگی گنگستری و پولاشو میشه توی ترک دوم آلبوم یعنی Automatic هم دید، که توی ورس اول میگه:

Chicken comin’ in soft get it hard fried
I just came through porsche’d out with the frog eyes
کوکائین میاد داخل و کرک میاد بیرون
همین الان سوار پورشه قورباغه‌ایم شدم

احتمالا بدونید که chicken و این مدل کلمات خیلی اوقات به‌عنوان استعاره‌ای از مواد مخدر بکار میرن.

توی ترک Death Row، که در اون گیبز با رپر کالیفرنیایی یعنی 03Greedo (که احتمالا با میکستیپ Purple Summer بشناسیدش) همکاری کرده، ادایی احترامی می‌کنن به اساطیر این بازی یعنی توپاک شکور، داکتر دره و ایزی‌ای. توی کورس هم فردی یه ورد‌پلی با عنوان Death Row، لیبل سابق این آرتیست‌ها میزنه. البته اینجا هم فردی کارو با فخر فروشی شروع می‌کنه:

Smoking with a package then the package get you fucked off
When they sent the po-po to my door but y’all was ducked off
Fuckin’ up a plate of sushi wontons with the duck sauce
یه پک کوکائین می‌کشم بعد باید کیر و خایمو بخوری
چون پلیس فرستادین دم خونم، اما باید سیکتیر کنین
یه بشقاب سوشی با سس اردک میاد جلوم

از اون طرف 03Greedo فلوی مشابهی به فلوی ایزی‌ای توی ترک Boyz-n-tha-Hood سوار کرده تا به E ادای احترام کرده باشه.


بیشتر از این لازم نیست توی عمق لریکس بریم چون همینطور که می‌بینید دایره‌ی موضوعات آلبوم محدود هستن و میشه لریکس ترک‌های دیگه رو هم حدس بزنیم.

از نکات مثبت فردی گیبز و آلبومش آلبوم به‌اندازه کافی گفتیم، اما اگر بخوایم کمی سخت‌گیرانه‌تر به ماجرا نگاه کنیم، ذهنمون به این سمت میره که آیا آلبوم فردی می‌تونه توی این نیمه‌ی شلوغ و پرکار سال ۲۰۱۸ که توسط پروژه‌های مختلف بمباران شدیم، گوشه‌ای رو به‌خودش اختصاص بده؟ متأسفانه به‌سختی می‌تونیم به این سوال جواب مثبت بدیم. شاید فردی تونسته از لحاظ سطح کیفی و فنی نمره قبولی رو بگیره، اما کانسپت مشخصی توی آلبوم به‌چشم نمیاد. اصلا همین قضیه توی کاور آلبوم هم توی ذوق میزنه. فردی که کت شلوار شیک و روشنشو مقابل به پس‌زمینه قرمز رنگ پوشیده؛ حداقل امسال این مدل آلبوما توی فرمول موفقیت جایی ندارن.

البته این آلبوم نویدبخش اینه که فردی توی این دوره‌ رقابتی، کلی حرف برای گفتن داره و آماده است تا تنه به تنه‌ی بزرگان بزنه. بیایید امیدوار باشیم که توی Bandana اوج بگیره.

Freddie_back

Title: Freddie By Freddie Gibbs

Quality: Itunes Quality, M4A

Release Date: June, 2018

Published and Labeled By: ESGN / Empire

Press Read More For Downloading The Album

Download Link – Press To Download


در صورت رضایت، مطلب رو اشتراک بذارید

نویسنده: سپهر

August 2018
مرداد ۹۷

It\\'s only fair to share...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on TumblrPrint this pageEmail this to someone

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *