DJ Muggs & CRIMEAPPLE – Medallo

muggs-crime-medallo

اگه دقت کرده باشین، از دو هزار و هیجده تا الان،
یه موجی راه افتاده که پرودوسرها و رپرهای افسانه ای، دارن با رپرهای نسل جدید همکاری می‌کنن؛ بهترین نمونه‌هاش هم ماگز، شوبیز، پریم و جی رپن که در مورد همشون، واستون می‌نویسم اما الان با بلک گوت هیپ‌هاپ آمریکا شروع می‌کنیم…

ماگز، که توی دهه قبل، سری ورسس خودش رو با ام‌سی‌ها و رپر‌های لریسیست معروف، مثل جزا، سیک جکن و ایل بیل شروع کرده بود، توی این دهه به سراغ آرتیست‌های جوون و کاربلدی رفته که سن پدرشون رو داره. سیاستی که باعث شد روح تازه ای در سول اسسینز دمیده بشه و مخاطب‌های نسل جدید رو به سمت ماگز بکشونه. حالا، ماگز بزرگ، بعد از ایتو و ماک هامی – که قبلا واستون در موردشون گفته بودم – به سراغ یکی دیگه از ستاره‌های نسل جدید رفته؛ ستاره‌ای که اولین باری که اسمش روی زبونا افتاد، زمانی بود که توی شید فورتی فایو، در کنار استاتیک سلکتای بزرگ، فیری استایل رفت و نظر همه رو به خودش جلب کرد.

اون زمان، یادمه هر جا می‌رفتم، صحبت از کرایم اپل بود و هیپ‌هاپ هدای خارجی تحسینش می‌کردن اما من بهشون می‌گفتم “این که یه رپر معمولیه … چیز خاصی نداره که انقد شلوغش می‌کنین.” زمان گذشت و من همچنان باهاش حال نمی‌کردم. تا اینکه آلبومش با پروداکشن بیگ گوست لیمیتد اومد و به کل، نظرم در موردش عوض شد. مسلماً دلیل نارضایتی من از کرایم اپل، پروداکشن باک دادلی نبود. دلیل اصلیش، حرف‌ها و فلوهای تکراری بود که توی آگواردیِنته، تا حدود زیادی حس نمی‌شد. به هر حال، کرایم اپل از ۲۰۱۷ تا به امروز، سعی کرده پر کار باشه و به غیر از ال پی آگواردینته، هفت تا ای پی که بهترینشون سه‌گانه پرفکت بود رو پخش کرده. امسال هم با دی جی اسکیز، یه پروژه ناب رو پخش کرد که پیشنهاد می‌کنم از اینجا دانلودش کنین.

کرایم اپل، به عنوان یه آدم باحال و یه رپر دو زبونه که مسلط به زبون و اصطلاحات محلی کلمبیاست، گزینه خوبی برای ماگز به‌حساب میاد.

همونطور که می‌دونین، ماگز یه پرودوسر عادی نیست. برای ماگز، فقط استعداد آرتیست مهم نیست. بلکه اخلاق و شخصیتش هم مهمه. چون ماگز، با هر رپری که آلبوم می‌بنده، یه دوران باهاش زندگی می‌کنه. از طرفیم ماگز، عاشق سفر کردنه. به همین دلیل، با کرایم اپل به کلمبیا رفتن و آلبوم رو اونجا ساختن. توی شهر مدئین، زادگاه پابلو اسکوبار و معروف ترین کارتل کوکائین تاریخ و این قضیه، یه سیاست تبلیغاتی برای آلبوم محسوب میشه و هوش ماگز رو نشون میده.نتیجه این سیاست هم خوب از آب درومده؛ اصلاً از لید سینگل آلبوم، معلوم بود که این آلبوم خوبه. به نظر من، از آلبوم قبلی ماگز با ماک هامی، خیلی خیلی بهتره و کرایم اپل هم کم نذاشته. از لحاظ لریکالی، نمیتونم دقیق نظر بدم چون آلبوم رو یه بار بیشتر نشنیدم اما به نظرم کرایم اپل، توی این آلبوم، بیشتر از همیشه قدرت نمایی کرده و کاراکتر آشوبگر و خشن تری رو از خودش نشون داده. البته این کار رو از آلبومش با اسکیز شروع کرد و اوجش به این آلبوم رسیده. ماگز هم سعی کرده که بیشتر آلبوم رو ویو بسازه و درام هارو قلاف کنه اما با این حال، توی تیبورونس و بونس ترک بلادتایپ، حسابی اون چیزی که ازش انتظار داریم رو ساخته. در مورد این آلبوم، باید بیشتر حرف زد. اما فعلاً باید بیشتر شنیدش و صد البته، منتظر دیا دل اسسیناتو ۲ بود که ماگز گفته بود که چهار تا ترکش ساخته شده.

من هنوز منتظر اون آلبومم و ماگزی که می‌پسندم رو توی آلبومای اصلی سول اسسینز می‌بینم. با این حال، این پروژه هم ناب شده و با اینکه اکثر مخاطب های ایرانی نمی‌تونن با این پروژه‌ها زیاد ارتباط بگیرن، شنیدنشون برای هیپ‌هاپ‌هد‌ها
واجب و ضروریه.

نویسنده: علی

It\\'s only fair to share...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on TumblrPrint this pageEmail this to someone

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *