پسرفت اسطوره‌های زرد هیپ‌هاپ: به بهانه‌ی انتشار جدیدترین آلبوم گوست‌فیس کیلا

Ghostface-Killah-Ghostface-Killahs-300x300

شاید “خیلی‌ها” دوست‌داشتن که مثل هیپ‌هاپ‌هدهای دیگه، بیام و با حرف‌های قشنگ، شما رو دعوت کنم به شنیدن آلبوم و به شما و به خودم، تلقین کنم که این آلبوم‌ها خوب بودن و با تعصب به هیپ‌هاپِ دیروز، هیپ‌هاپِ امروز رو نادیده بگیرم اما برای اون “خیلی ها” متاسفم…

هیچ شکی در اینکه وو-تنگ کلن، بهترین یا جز بهترین سوپر گروه‌های تاریخ هیپ‌هاپه نیست. شکی به اینکه رپرهای ووتنگ جز بهترین رپر‌های تاریخ هستن، نیست. کسی مخالف اینکه بخشی از بهترین آلبوم‌های تاریخ رپ، ساخته شده یا متاثر از ووتنگ هستن نیست و کسی هم منکر تاثیر بی‌نظیری که روی هیپ‌هاپ گذاشتن نیست، اما الان توی دهه نود زندگی نمی‌کنیم. دیگه الان در آغاز هزاره دوم نیستیم و داریم توی اواخر دومین دهه قرن بیست و یک زندگی می‌کنیم.
بهتره بپذیریم که کریر آرتیست‌ها، شامل پستی‌ها و بلندی‌هاست. همیشه نمیشه یک آرتیست توی اوج باقی بمونه. بهتره بپذیریم که وقتی به عنوان یه منتقد به یه اثر می‌پردازیم، تحت تاثیر نام و آوازه‌ی اون اثر یا سازنده‌ش قرار نگیریم و گذشته‌ی آرتیست، مانع دیدن وضعیت فعلی نشه. بهتره بفهمیم که آمار فروش، موفقیت‌های تجاری و رتبه‌بندی ها، دلیل بر “هیپ‌هاپ” بودن اثرِ اون هنرمند یا در کل، خوب بودن یا سازنده بودن اون اثر نیست. و حقایق دیگه‌ای که سعی می‌کنم توی پست‌های بعدی، بهشون اشاره کنم تا شاید بعضی‌ها بفهمن؛ با این مقدمه، می‌تونم باهاتون راحت‌تر صحبت کنم و برم سر اصل مطلب.
ووتنگ‌شناس‌ها می‌دونن که اعضای ووتنگ، یه جورایی به دو بخش تقسیم می‌شن. بخش اول، بخشیه که همیشه رسانه‌ها بهشون بیشتر از بقیه‌ی اعضا توجه کردن و معروف‌ترن، که شامل رکوان، گوست‌فیس، متدمن و رزا میشه و بخش دیگه، اونایی هستن که با آندرگراند هیپ‌هاپ و کیلابیز، بیشتر در ارتباط بودن و کمتر بهشون پرداخته شده که شامل جزا، اینسپکتا دک، کپدانا، مستاکیلا و یوگاد میشه. حالا توی تقسیم‌بندی، اختلاف نظر هست اما فک نکنم کسی بتونه منکر وجود این قضیه باشه که هیچ‌وقت به همه‌ی اعضای ووتنگ، به یک چشم نگاه نشده. برای مثال، خیلیا حتی کپدانا رو جز ووتنگ نمیدونن، یا اصلا یوگاد رو نمیشناسن!


القصه، از وقتی که رکوان، وایلد رو پخش کرد؛ فهمیدم که دوره‌ی اسطوره‌های پر زرق و برق ووتنگ، تموم شده یا رو به اتمامه؛ فهمیدم که اعضای معروف ووتنگ، دیگه نمی‌تونن هیپ هاپِ قابل توجهی رو به مخاطب ارائه بدن. وقتیم که پارسال، مف لب ٢ رو شنیدم، به خودم گفتم “واقعاً این همون مفه؟” بیت‌های جدید رزا رو هم وقتی می‌شنوین، احساس می‌کنین که دارین بیت‌های ضعیف شاگردانش رو می‌شنوین و هیچ اثری از اون اسطوره‌‌ای که استایل پروداکشن افسانه‌ای خودش رو داره نیست و حالا گوست‌فیس، جدیدترین سولو آلبوم خودش رو پخش کرده تا مُهر تایید دیگه‌ای بر تحلیل من زده باشه. بعد از پروژه‌ی نچندان دلچسب زارفیس میتس گوست‌فیس، وقتی که لید سینگل این آلبوم و تعریف و تمجیدهای گوست‌فیس رو دیدم، امیدوار شدم که قراره یه پروژه خوب از آیرن‌منِ دنیای هیپ‌هاپ بشنوم اما حالا که آلبومش لیک شده و شنیدمش، باید بگم که این آلبوم در حد تعریفایی که ازش میشه نیست.


نمی‌خوام ضدحال باشم اما به هیچ‌وجه انتظار شنیدن پروژه‌ای در حد و اندازه‌ی سوپریم کلاینتل یا فیش اسکِیل رو نداشته باشین. اگرچه نباید هم انتظاری داشت؛ همین که در مرز پنجاه ‌سالگی، داره رپ می‌کنه و اجراهاش سر جاشه، خودش خیلیه و برای طرفدارهاش، همین که صداش رو می‌شنون و مث خیلیای دیگه، گوشه‌گیر نشده، کافیه.
گوست‌فیس جزو بهترین‌های تاریخ هیپ‌هاپه اما به عنوان یه طرفدار ووتنگ بهتون می‌گم که این آلبوم، نه در حد اسم گوست‌فیس بود، و نه در حد اسم ووتنگ. هرچند حرفم به این معنا نیست که آلبوم ترک خوب نداره… اتفاقا دو سه تا ترک خوب توش پیدا می‌شه اما از کسی که نزدیک به ده تا آلبوم کلاسیک توی پروندش به چشم می‌خوره، توقع بیشتری دارم. توقعِ حرف‌های جدید دارم! بعد از بیش از بیست سال، هنوز باید از خانوم‌بازی و مافیابازی نوشت و برگینگ کرد؟ مسلماً از گوست‌فیس نمیشه انتظار داشت که مث جزا، روی شعرهاش زمان بزاره و جنبش علمی توی هیپ‌هاپ به راه بندازه اما حداقل می‌شه این توقع رو داشت که توی قالب‌های جدید، حرف‌های تکراری رو بزنه. نه؟! می‌شه این توقع رو داشت که فیچرینگ های بهتر و پرودوسرهای بهتری رو برای آلبومش بیاره. نمی‌شه؟ کاری به فلو و قافیه ندارم اما مطمئنم که می‌شه با صرف کردن زمان بیشتر، به کریر و سابقه‌، گند نزد و می‌شه مخاطب‌ها رو به وجد آورد. با ساختن یه ویدیوی سینمایی و عقب انداختن ریلیز دیت آلبوم، میشه آلبوم رو بیشتر فروخت اما نمیشه کلاسیکش کرد! به نظرم گوست‌فیسِ امروز، فقط توی سریال ووتنگ جذابیت داره!
خودتون آلبوم رو از تلگرام ما بشنوین…

علی، شهریور ۹۸

It\\'s only fair to share...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on TumblrPrint this pageEmail this to someone

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *